اصطلاحات کلیدی در فارکس

بالانس در حساب معاملاتی به کل پول نقدی اشاره دارد که در حساب شما موجود است. این مقدار به طور مستقیم بیانگر موجودی شما در حساب پس از بستن معاملات گذشته است و هیچ تاثیری از معاملات باز فعلی ندارد.

ویژگی‌های بالانس:

1. عدم تأثیر معاملات باز:

   • هنگامی که شما یک یا چند معامله باز دارید، بالانس شما تغییر نمی‌کند و همچنان همان مقدار پیش از باز کردن آن پوزیشن‌ها باقی می‌ماند. به عبارت دیگر، بالانس نشان‌دهنده موجودی واقعی شما در حساب بعد از بسته شدن معاملات گذشته است.

2. تأثیر بسته شدن معاملات:

   • پس از بستن یک معامله، سود یا زیان حاصل از آن به بالانس اضافه یا از آن کسر می‌شود. این مقدار جدید، موجودی جدید شما را نشان می‌دهد.

3. تفاوت با اکوئیتی:

   • بالانس با اکوئیتی تفاوت دارد. در حالی که بالانس فقط موجودی پول نقد شما را نشان می‌دهد، اکوئیتی شامل موجودی و سود یا زیان غیر واقعی از معاملات باز نیز می‌باشد.

سایر نام‌ها:

• موجودی حساب
• پول نقد

اکویتی (Equity) به موجودی واقعی حساب شما اشاره دارد و شامل بالانس حساب به علاوه سود یا ضرر شناور تمام موقعیت‌های باز شما می‌باشد. این مقدار به‌عنوان ارزش "لحظه‌ای" حساب شما در نظر گرفته می‌شود و نشان‌دهنده وضعیت مالی واقعی شما در هر لحظه در بازار می‌باشد.

ویژگی‌های اکویتی:

1. محاسبه اکویتی:

   • فرمول محاسبه اکویتی به صورت زیر است: [ \text{اکویتی} = \text{بالانس} + \text{سود یا ضرر شناور} ]
   • این محاسبه به شما اجازه می‌دهد تا ارزش واقعی موجودی خود را با توجه به وضعیت فعلی بازار درک کنید.

2. تأثیر معاملات باز:

   • اگر هیچ معاملی باز نداشته باشید، بالانس شما برابر با اکویتی‌تان خواهد بود. اما با باز شدن معاملات، اکویتی شما بسته به سود یا زیان حاصل از آن‌ها تغییر خواهد کرد.

3. اطلاع از وضعیت مالی:

   • اکویتی به تریدرها این امکان را می‌دهد که زمان واقعی وضعیت مالی خود را مشاهده کنند و بر این اساس تصمیمات بهتری در مورد معاملات بگیرند.

سایر نام‌ها:

• مانده حساب یا اکویتی
• ارزش خالص دارایی
• مانده دارایی

مارجین به مقدار پولی اشاره دارد که بروکر به عنوان وثیقه برای باز کردن و نگه‌داری یک پوزیشن یا معامله در حساب معاملاتی شما نگه می‌دارد. این مفهوم اصلی در معاملات با لوریج به شمار می‌آید و فهمیدن آن برای مدیریت ریسک در بازارهای مالی ضروری است.

نکات کلیدی درباره مارجین:

1. متغیر بودن مارجین:

   • مقدار مارجین مورد نیاز برای هر معامله می‌تواند بسته به بروکر و نوع حساب متفاوت باشد. در واقع، بروکرها شرایط مختلفی را بر اساس نوع اعتبار (لوریج) و نوع حساب تعیین می‌کنند.

2. لوریج و مارجین:

   • هرچه بروکر لوریج بیشتری به شما بدهد، مارجین کمتری در معامله نیاز خواهید داشت. این امر به شما اجازه می‌دهد تا دیرتر به وضعیت کال مارجین برسید (زمانی که موجودی شما به حدی کاهش یابد که نمی‌توانید پوزیشن‌های خود را ادامه دهید).

3. تقسیم موجودی در حساب:

   • وقتی شما معامله‌ای را باز می‌کنید، سرمایه موجود در حساب به دو بخش تقسیم می‌شود:
     • مارجین (Margin): قسمت از موجودی که به عنوان وثیقه برای معامله بلوکه می‌شود و اجازه نمی‌دهد که برای معاملاتی دیگر استفاده شود.
     • مارجین آزاد (Free Margin): مبلغی که در حساب باقی می‌ماند و می‌توانید از آن برای باز کردن موقعیت‌های جدید استفاده کنید.

مثال:

فرض کنید شما با 100 دلار سرمایه و لوریج 1:100 در حال معامله هستید. این بدین معناست که می‌توانید مقدار 0.1 لات را کنترل کنید. حال در هریک از معاملات، مقدار مارجین به صورت زیر محاسبه می‌شود:

• اگر بخواهید معامله‌ای انجام دهید، مارجین مورد نیاز حساب شما ممکن است مقداری مشخص (مانند 27.91 دلار) باشد که از موجودی موجود شما کسر می‌شود و به عنوان وثیقه هلد می‌شود.

4. عدم استفاده از تمام موجودی:
   • شما نمی‌توانید همه موجودی خود را وارد یک معامله کنید، چراکه اگر معامله با ضرر مواجه شود، باید از موجودی که برای مارجین نگه داشته‌اید، کسر شود.

فری مارجین به مقدار پولی اشاره دارد که در حساب معاملاتی شما موجود است و به دلیل وجود معاملات باز "درگیر" نمی‌شود. این مقدار می‌تواند برای باز کردن معامله‌های جدید مورد استفاده قرار گیرد.

ویژگی‌های فری مارجین:

1. قابلیت استفاده:

   • فری مارجین به معامله‌گران اجازه می‌دهد که از موجودی غیر مشغول خود برای باز کردن پوزیشن‌های جدید استفاده کنند.

2. هشدار مارجین:

   • زمانی که فری مارجین به صفر یا کمتر از آن برسد، بروکر یک هشدار مارجین فعال می‌کند و از آن لحظه به بعد، شما نمی‌توانید معاملات جدیدی را باز کنید. این وضعیت می‌تواند به معنی محدودیت در فعالیت‌های معاملاتی شما باشد.

سایر نام‌ها:

فری مارجین ممکن است با نام‌های دیگری نیز شناخته شود که عبارتند از:

• مارجین آزاد
• مارجین موجود
• مارجین قابل استفاده
• مارجین قابل استفاده برای نگهداری
• موجود برای معامله

نحوه محاسبه فری مارجین:

فرمول محاسبه فری مارجین به شکل زیر است: [ \text{فری مارجین} = \text{اکوئیتی} - \text{مارجین} ]

• اکوئیتی: ارزش کل حساب شما، شامل موجودی و سود یا ضرر غیر واقعی از پوزیشن‌های باز.
• مارجین: مقدار پولی که برای نگهداری پوزیشن‌های باز لازم است.

مارجین لول (Margin Level) به نسبت بین موجودی واقعی حساب (اکوئیتی) و مارجین استفاده شده اشاره دارد و به صورت درصد بیان می‌شود. این معیار به تریدرها اطلاعاتی درباره وضعیت مالی حساب و توانایی ادامه دادن معاملات می‌دهد.

نحوه محاسبه مارجین لول:

فرمول محاسبه مارجین لول به صورت زیر است: [ \text{مارجین لول} = \left( \frac{\text{اکوئیتی}}{\text{مارجین استفاده شده}} \right) \times 100 ]

مثال عملی:

• اکوئیتی حساب: 5000 دلار
• مارجین استفاده شده: 1000 دلار
• محاسبه مارجین لول: [ \text{مارجین لول} = \left( \frac{5000}{1000} \right) \times 100 = 500% ]

اهمیت مارجین لول:

1. مدیریت ریسک:

   • مارجین لول به معامله‌گران کمک می‌کند تا متوجه شوند چقدر از موجودی آن‌ها در حال حاضر در خطر است. هرچه این درصد بالاتر باشد، به این معناست که کمتر در معرض خطر کال مارجین قرار دارند.

2. گزارش فعالیت‌ها:

   • این معیار به کاربران نشان می‌دهد که آیا قادر به باز کردن پوزیشن‌های جدید هستند یا خیر. معمولاً بروکرها سطح خاصی را برای مارجین لول تعیین می‌کنند، که اگر به آن حد رسید، تریدر ممکن است مجبور به بستن برخی پوزیشن‌ها شود.

3. استراتژی معاملات:

   • با آگاهی از مارجین لول، معامله‌گران می‌توانند استراتژی‌های معاملاتی خود را تنظیم کنند و از ورود به موقعیت‌های پرریسک خودداری کنند.

مارجین کال به وضعیتی اشاره دارد که در آن سطح مارجین لول (Margin Level) شما به یک حد خاص می‌رسد، که معمولاً 100 درصد در نظر گرفته می‌شود. این محدودیت به تریدر این پیام را می‌دهد که موجودی حساب شما به حدی کاهش یافته که خطر بستن پوزیشن‌های شما وجود دارد.

توضیحات و شرایط مارجین کال:

1. سطح مارجین لول:

   • زمانی که مارجین لول شما به 100 درصد برسد، به این معنی است که اکوئیتی حساب شما برابر با مارجین استفاده شده است. در این حالت، می‌توانید پوزیشن‌های موجود را ببندید، اما قادر به باز کردن پوزیشن‌های جدید نخواهید بود، مگر اینکه اکوئیتی شما افزایش یابد.

2. اخطار بروکر:

   • در این زمان، بروکر به شما هشدار می‌دهد که باید حساب خود را شارژ کنید. اگر اقدام نکنید، ممکن است به سطح استاپ اوت (Stop Out) برسید، جایی که بروکر به‌طور خودکار پوزیشن‌های شما را برای جلوگیری از ضرر بیشتر می‌بندد.

3. مثال عملی:

   • فرض کنید که شما یک حساب با موجودی ۲۰,۰۰۰ دلار دارید و یک پوزیشن ضررده با مارجین ۲,۰۰۰ دلار. اگر بازار به گونه‌ای حرکت کند که ضرر شما به ۱۸,۰۰۰ دلار برسد، پس اکوئیتی شما به ۲,۰۰۰ دلار خواهد رسید (۲۰,۰۰۰ - ۱۸,۰۰۰). در این صورت، سطح مارجین شما به صورت زیر محاسبه می‌شود: [ \text{مارجین لول} = \left(\frac{2,000}{2,000}\right) \times 100 = 100% ]

4. مدیریت ریسک:

   • این وضعیت رویداد مهمی است که تریدرها باید با آن آشنا شوند. نکته کلیدی این است که مدیریت ریسک و شما باید قبل از رسیدن به این سطح، اقدامات لازم را انجام دهید و سرمایه خود را متعادل نگه دارید.

سطح استاپ اوت به مرحله‌ای اشاره دارد که در آن بروکر به‌طور خودکار پوزیشن‌های ضررده شما را می‌بندد تا از ضرر بیشتر جلوگیری کند. این وضعیت معمولاً پس از مارجین کال (Margin Call) اتفاق می‌افتد، زمانی که سطح مارجین شما به حد معین و خطرناکی کاهش یابد.

توضیحات در مورد استاپ اوت:

1. واکنش به حرکت بازار:

   • اگر بازار به روند خلاف پوزیشن شما ادامه دهد و شرایط بدتر شود، بروکر مجبور است برخی از پوزیشن‌های شما را ببندد تا از از دست رفتن بیشتر سرمایه‌تان جلوگیری کند. این عمل معمولاً پس از این‌که بروکر متوجه شود سطح مارجین شما به حدی خطرناک رسید، انجام می‌شود.

2. حالت ابتدایی و عملکرد بروکر:

   • در آغاز، وقتی که سطح مارجین به یک مقدار مشخص مانند 50% برسد، بروکر به‌صورت خودکار پوزیشن‌هایی را که بیشترین ضرر را داشته‌اند، برای افزایش سطح مارجین و کاهش ریسک ببندد.

3. مدیریت ریسک:

   • بسته شدن یک پوزیشن ضرر‌ده می‌تواند به افزایش سطح مارجین کمک کند، زیرا با بستن آن، مارجین آزاد می‌شود و سطح مانده حساب بهبود می‌یابد.

4. محافظت از سرمایه:

   • بروکر نمی‌تواند اجازه دهد که شما بیشتر از موجودی که در حساب دارید، ضرر کنید. اگر وضعیت بدتر شود و پوزیشن‌های دیگر شما همچنان در حالت ضرر باقی بمانند، بروکر همچنان با بستن پوزیشن‌های شما به محافظت از سرمایه شما ادامه می‌دهد.

برای درک بهتر مفهوم مارجین و کال مارجین، از مثالی استفاده می‌کنیم که به وضوح این مفاهیم را نمایش می‌دهد.

فرضیات:

• شما یک حساب مینی با موجودی 500 دلار دارید.
• بروکر شما برای هر 0.1 لات، 125 دلار مارجین تعیین کرده است.
• حداقل حجم معاملاتی در این حساب 0.1 لات معادل 100 دلار است.

مراحل معامله:

1. باز کردن یک معامله:

   • شما یک معامله به مقدار 100 دلار (0.1 لات) باز می‌کنید.

   جزئیات حساب پس از معامله:

   • مقدار معامله کرده: 100 دلار
   • موجودی: 400 دلار (500 - 100)
   • مارجین: 125 دلار (برای نگهداری پوزیشن)
   • فری مارجین: 275 دلار (400 - 125)
   • بالانس: 500 دلار

2. باز کردن معامله جدید:

   • ممکن است فکر کنید که با 275 دلار فری مارجین، می‌توانید حداقل دو معامله دیگر باز کنید؛ اما این درست نیست. شما فقط می‌توانید یک معامله دیگر باز کنید.

   • اگر یک معامله دیگر به مقدار 100 دلار باز کنید:

   جزئیات حساب بعد از معامله دوم:

   • مقدار معامله: 200 دلار
   • موجودی: 300 دلار (400 - 100)
   • مارجین: 250 دلار (125 دلار برای هر پوزیشن)
   • فری مارجین: 50 دلار (300 - 250)
   • بالانس: 500 دلار

وضعیت خطرناک:

• با 50 دلار فری مارجین باقی‌مانده، شما نمی‌توانید هیچ معامله جدیدی باز کنید، چون بروکر برای هر معامله نیاز به مارجین دارد.

3. ورود به ضرر:

   • فرض کنید هر دو پوزیشن شما وارد ضرر شوند. اگر مدیریت ریسک نداشته باشید و حد ضرر (Stop Loss) قرار ندهید، ضرر می‌تواند فری مارجین شما (50 دلار) را از بین ببرد.

4. کال مارجین (Margin Call):

   • اگر ضرر شما به اندازه‌ای باشد که موجودی فری مارجین شما به صفر برسد، بروکر با کال مارجین شما را مطلع می‌کند.
   • در این حالت، اگر ضرر به 125 دلار برسد (از بین بردن کل مارجین)، پوزیشن‌ها به‌طور خودکار بسته می‌شوند و شما به سطح استاپ اوت می‌رسید.