مارکت میکر و بروکرهای NDD STP ECN

تجارت خرد در بازار فارکس از دهه 90 میلادی به این سو به سرعت تحول پیدا کرد. در آن زمان، شرکت در بازار فارکس به دلیل هزینه‌های بالای معاملات، بسیار دشوار و محدود بود. دولت‌ها، همانند والدینی سخت‌گیر، به شدت بر روی تبادلات بورس نظارت می‌کردند و فعالیت‌های آن‌ها را محدود می‌ساختند.

تغییرات قانونی و ظهور بروکرهای آنلاین

1. تصمیم CFTC:

   • کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) تصمیم به تغییر این وضعیت گرفت. آن‌ها لایحه‌ای تحت عنوان قانون بورس کالا و قانون مدرن سازی تبادل‌های آتی تصویب کردند که به معنای پایان محدودیت‌ها بود و راه را برای ظهور کارگزاران آنلاین باز کرد.

2. دسترسی به اینترنت:

   • با دسترسی تقریباً همگانی به اینترنت، افتتاح حساب با کارگزاران فارکس به طرز چشمگیری ساده و راحت شد. این تحول به کاربران اجازه داد که از طریق پلتفرم‌های آنلاین به راحتی به بازار دسترسی پیدا کنند و به معامله بپردازند.

3. ظهور کارگزاران جدید:

   • کارگزاران مختلف به بازار آمدند و به دنبال بهره‌برداری از این صنعت در حال رشد بودند. این رونق باعث شکل‌گیری یک جامعه بزرگ‌تری از معامله‌گران شد که با کمترین هزینه ممکن به معامله در بازار فارکس می‌پرداختند.

چالش‌ها در انتخاب بروکر

• تنوع در انتخاب:

  • در حال حاضر، بازار فارکس به شدت رقابتی شده است و گزینه‌های متنوعی از بروکرها برای کاربران وجود دارد. این موضوع باعث دشواری در تمایز قائل شدن بین کارگزاران خوب و بد شده است.

• هشدار در مورد کلاهبرداری:

  • با افزایش تعداد بروکرها، برخی از آن‌ها در دسته کارگزاران کلاهبردار قرار دارند، که به عنوان فروشگاه‌های کلاهبرداری شناخته می‌شوند. این کارگزاران ممکن است خدمات ضعیف، عدم شفافیت در هزینه‌ها، و خطرات قابل توجهی را برای سرمایه‌گذاران به همراه داشته باشند.

انتخاب بروکر مناسب یکی از مراحل اولیه و مهم در فعالیت در بازارهای مالی است. وقتی وارد بازار فارکس می‌شوید، برای اطمینان از موفقیت خود، باید به خوبی با انواع بروکرها آشنا باشید تا بهترین گزینه را برای نیازهای خود انتخاب کنید. به طور کلی، دو نوع اصلی بروکر وجود دارد:

1. بروکرهای میز معاملات (DD)

• تعریف:

  • بروکرهای DD یا Market Makers (بازار سازها) به عنوان بروکرهایی عمل می‌کنند که قیمت‌های خرید و فروش را خود تعیین می‌کنند. این نوع بروکرها در واقع در برابر معامله‌گران قرار می‌گیرند.

• ویژگی‌ها:

  • اسپردهای ثابت و گاهی پایین‌تر.
  • این بروکرها ممکن است به‌طور مستقیم بر روی قیمت‌های بازار تأثیرگذار باشند و به دلیل این تأثیر، خطرات بیشتری را برای معامله‌گران ایجاد کنند.
  • در مواردی که مشتریان از بازار خارج می‌شوند، این بروکرها ممکن است در معاملات خود ضرر کنند.

2. بروکرهای بدون میز معاملات (NDD)

• تعریف:

  • بروکرهای NDD به هیچ‌وجه در قیمت‌گذاری دخالت نمی‌کنند و سفارشات مشتریان را به‌طور مستقیم به تأمین‌کنندگان نقدینگی ارسال می‌کنند.

• زیرمجموعه‌ها:

  • STP (Straight Through Processing): این بروکرها سفارشات را به صورت اتوماتیک به بازار ارسال می‌کنند بدون هیچ دخالتی.
  • ECN (Electronic Communication Network): این نوع بروکرها به تریدرها این امکان را می‌دهند که به‌طور مستقیم با سایر معامله‌گران و بازارسازان ارتباط برقرار کنند و قیمت‌ها را در یک شبکه الکترونیکی مشاهده کنند.

• ویژگی‌ها:

  • اسپردهای شناور که بسته به شرایط بازار متغیر است.
  • به تریدرها این امکان را می‌دهد که بهترین قیمت‌های موجود را دریافت کنند.

کارگزاران میز معاملات، که به عنوان مارکت میکر (Market Makers) نیز شناخته می‌شوند، نوعی بروکر هستند که قیمت خرید و فروش را خود تعیین کرده و به تریدرها امکان می‌دهند تا به خرید و فروش ارزها بپردازند. این کارگزاران به عنوان بازیگران اصلی در بازار عمل کرده و با ارائه قیمت‌های خود، نقدینگی را برای بازار فراهم می‌کنند.

عملکرد کارگزاران میز معاملات:

1. تامین قیمت:

   • کارگزاران میز معاملات، قیمت‌های ساختگی برای مشتریان خود ارائه می‌دهند. این بدین معناست که آن‌ها نرخ خرید و فروش را خود تعیین می‌کنند و مشتری‌ها این قیمت‌ها را برای معاملات خود استفاده می‌کنند.

2. کسب درآمد از طریق کارمزد:

   • این بروکرها از طریق کارمزد معاملات درآمد کسب می‌کنند. یکی از مزایای این روش این است که کارگزاران می‌توانند کارمزدهای ثابت و معینی تعیین کنند و ریسک کمتری متوجه آن‌ها می‌شود.

3. عدم مشاهده قیمت‌های واقعی بازار:

   • مشتریان کارگزاران میز معاملات، معمولاً قیمت‌های واقعی بازار بین بانکی را نمی‌بینند. با این حال، به دلیل رقابت شدید بین کارگزاران، قیمت‌های پیشنهادی به نرخ واقعی بازار نزدیک خواهد بود.

4. ریسک و مدیریت ریسک:

   • اگر شما یک سفارش خرید 100,000 واحد EUR/USD را به کارگزار ارائه دهید، بروکر سعی می‌کند تا از میان سایر مشتریان، سفارش فروش مناسب را پیدا کرده یا آن را به تأمین‌کنندگان نقدینگی ارسال کند. این کار به بروکر کمک می‌کند تا ریسک خود را مدیریت کند.

5. وضعیت موجود:

   • در صورتی که هیچ سفارش منطبق بر سفارش شما وجود نداشته باشد، بروکر باید در سمت مقابل معامله شما قرار گیرد و این مسئله ریسک را برای آن‌ها افزایش می‌دهد. به همین دلیل، کارگزاران مختلف روش‌های مختلفی برای مدیریت ریسک دارند.

کارگزار بدون میز معاملات (NDD) به طور خاص به کارگزارانی اشاره دارد که سفارش‌های مشتریان خود را از طریق میز معاملات برای انجام معاملات ارسال نمی‌کنند. این کارگزاران در واقع در طرف مقابل معاملات قرار نمی‌گیرند و به‌جای آن سفارش‌ها را به یکدیگر متصل می‌کنند. می‌توان آنها را به عنوان پل‌سازانی در نظر گرفت که در نقاطی دشوار یا غیرقابل عبور، راهی برای ارتباط دو ناحیه ایجاد می‌کنند. NDDها می‌توانند کمیسیون‌های بسیار کمی دریافت کنند یا تنها با افزایش مختصر در کارمزدها، اختلاف قیمت میان هزینه‌ها و کالا را در نظر بگیرند.

کارگزاران NDD می‌توانند تحت دو نوع اصلی قرار گیرند: STP (Straight Through Processing) و STP + ECN (Electronic Communication Network).

بروکر STP (Straight Through Processing) نوعی از کارگزاران فارکس است که سفارش‌های مشتریان را به‌طور مستقیم و بدون واسطه به تأمین‌کنندگان نقدینگی ارسال می‌کند. این تأمین‌کنندگان معمولاً به بازار بین بانکی دسترسی دارند و بنابراین امکان دریافت قیمت‌های به‌روزرسانی‌شده برای خریدار و فروشنده را فراهم می‌کنند.

در این سیستم، هر بروکر STP می‌تواند با چندین تأمین‌کننده نقدینگی کار کند و هر یک از آنها قیمت‌های مختص به خود را ارائه می‌دهد. به عنوان مثال، اگر یک بروکر NDD STP دارای سه تأمین‌کننده نقدینگی باشد، سیستم بروکر قیمت‌های خرید و فروش را از بهترین تا بدترین مرتب می‌کند.

فرض کنید بهترین قیمت فروش ۱.۳۰۰۰ و بهترین قیمت خرید ۱.۳۰۰۱ باشد. این‌ها نشان‌دهنده یک کارمزد معاملاتی (spread) ۱ پیپی هستند. با این حال، بروکر برای جبران هزینه‌های مرتبط با پردازش این سفارش‌ها، معمولاً مابه‌التفاوتی را به این قیمت‌ها اضافه می‌کند. به عنوان مثال، اگر بروکر ۳ پیپ اضافی به قیمت‌ها بیافزاید، مظنه‌ای که مشتری می‌بیند می‌تواند ۱.۲۹۹۰/۱.۳۰۰۲ باشد، به این معنی که کارمزد معامله به ۳ پیپ تبدیل شده است.

هنگام خرید ۱۰۰۰۰۰ واحد یورو به دلار آمریکا (EURUSD) با قیمت ۱.۳۰۰۲، سفارش به یکی از تأمین‌کنندگان نقدینگی ارسال می‌شود. اگر این تأمین‌کننده معنی‌دار باشد و قیمت فروش او ۱.۳۰۰۱ باشد، پس درآمد بروکر در این معامله ۱ پیپ خواهد بود.

علاوه بر این، بروکران STP معمولاً کارمزدهای معاملاتی متغیری دارند، زیرا قیمت‌های خرید و فروش ممکن است نوسان داشته باشند. در نتیجه، اگر کارمزد تأمین‌کنندگان نقدینگی افزایش یابد، بروکر نیز ناچار به افزایش کارمزد خود خواهد بود. در حالی که برخی از بروکرها کارمزدهای ثابت ارائه می‌دهند، اکثراً کارمزدهای متغیری دارند.

کارگزار ECN (Electronic Communication Network) به نوعی از کارگزاران اشاره دارد که به مشتریان خود این امکان را می‌دهد تا سفارش‌های خود را با سایر سفارش‌های دیگر در شبکه ECN تعامل کنند. این شبکه شامل شرکت‌کنندگانی مانند بانک‌ها، تاجران خرده‌فروش، صندوق‌های تأمین سرمایه‌گذاری و حتی کارگزاران دیگر است. همچنین، این شرکت‌کنندگان با ارائه بهترین قیمت‌ها برای خرید و فروش، دادوستد می‌کنند.

یک ویژگی کلیدی ECN این است که به تریدرها امکان مشاهده «عمق بازار» را می‌دهد. عمق بازار نشان‌دهنده وضعیت سفارش‌های خرید و فروش سایر شرکت‌کنندگان در بازار است. با توجه به ماهیت ECN، اضافه کردن مابه‌التفاوت هزینه و کالا معمولاً دشوار است، بنابراین کارگزاران ECN معمولاً هزینه‌های خود را از طریق کمیسیون‌های کوچک جبران می‌کنند. این امر باعث می‌شود که تریدرها با شفافیت بیشتری به معامله بپردازند و از شرایط بازار دقیقه‌به‌دقیقه مطلع شوند.

انتخاب نوع کارگزاری بستگی به سبک و نیازهای ترید شما دارد. در اینجا چند نکته کلیدی برای کمک به تصمیم‌گیری شما ارائه می‌شود:

1. سبک معاملاتی: اگر شما تریدری هستید که با خرید و فروش‌های کوتاه‌مدت به دنبال سودهای جزئی هستید، کارگزاری‌هایی با کارمزدهای کوچک ممکن است مناسب‌تر باشند. این نوع کارگزاری‌ها به شما این امکان را می‌دهند تا هزینه‌های معاملات را به حداقل برسانید.

2. کمیسیون‌ها و کارمزدها: در صورتی که ترجیح می‌دهید هیچ کمیسیونی پرداخت نکنید، کارگزاری‌های با کارمزدهای بالاتر و بدون کمیسیون می‌توانند گزینه مناسبی برای شما باشند. این کارگزاری‌ها ممکن است هزینه‌های بیشتری برای معاملات در نظر بگیرند، اما برای تریدرهای نوسان‌گیر که از تغییرات بازار استفاده می‌کنند، مناسب‌ترند.

3. نوع کارگزاری:

   • کارگزاران بازارساز: این کارگزاران معمولاً به صورت مستقیم با معاملات مشتریان عمل می‌کنند و در برخی موارد ممکن است منافع آنها با تریدرها در تضاد باشد.
   • کارگزاران STP: سفارش‌ها را مستقیماً به تأمین‌کنندگان نقدینگی ارسال می‌کنند و معمولاً کارمزدهای معاملاتی پایین‌تری دارند.
   • کارگزاران STP + ECN: به شما این امکان را می‌دهند که با دیگر شرکت‌کنندگان در بازار تعامل داشته باشید و کمیسیون‌های کمتری را ارائه می‌دهند.

4. ایمنی و اعتبار: مهم است که کارگزاری را انتخاب کنید که دارای مجوز معتبر و نظارت باشد. این مسئله به امنیت سرمایه شما کمک می‌کند.

5. نظر دیگر تریدرها: بررسی نظرات و تجربیات دیگران می‌تواند به شما در انتخاب کارگزار مناسب کمک کند.

در نهایت، برای انتخاب بهترین بروکر برای ایرانیان، می‌توانید به صفحه‌های بررسی بروکرها در وب‌سایت‌های معتبر مراجعه کنید. این منابع می‌توانند اطلاعات جامعی درباره ویژگی‌ها و خدمات مختلف کارگزاری‌ها ارائه دهند.