mark-up
primary-polygon ACADEMY

آکادمی
آموزشی
نیــــرماتا

2 سال قبل
5 دقیقه مطاله
category دسته

شناخت کارگزاری ها و انتخاب بروکر فارکس

کدام کارگزار فارکس را انتخاب کنیم؟ نکاتی که به شما نمی‌گویند!

white-polygon

کدام کارگزار فارکس را انتخاب کنیم؟ نکاتی که به شما نمی‌گویند!

انتخاب کارگزار فارکس یکی از تصمیمات کلیدی برای تریدرهای تازه‌کار است و می‌تواند تأثیر زیادی بر تجربه و نتایج معاملاتی آن‌ها داشته باشد. در اینجا به بررسی انواع مختلف بروکرها و نکات مرتبط با هر یک پرداخته می‌شود:

1. بروکر Dealing Desk (DM) یا Market Maker:

  • تعریف: این نوع بروکرها خود در سمت دیگر معاملات شما قرار دارند. به عبارت دیگر، بروکرها با خرید و فروش مستقیم آپشن‌های شما، در واقع بر روی خودتان شرط می‌بندند.
  • مزایا:
    • معمولاً اسپردهای ثابت و قابل پیش‌بینی برای تریدرها ارائه می‌دهند.
    • امکان تأمین نقدینگی در شرایط بازار ناپایدار.
  • معایب:
    • تضاد منافع: ممکن است منافع بروکر با منافع تریدرها در تضاد باشد، زیرا بروکر ممکن است ترجیح دهد معاملات شما ضرر کند.
    • عدم شفافیت در قیمت‌گذاری: ممکن است قیمت‌ها تحت کنترل بروکر قرار داشته باشد و لذا شرایط واقعی بازار نشان داده نشود.

2. بروکر NO Dealing Desk (NDD):

  • تعریف: این نوع بروکرها سفارشات شما را به طور مستقیم به بازار ارسال می‌کنند و از طریق ارتباط با تأمین‌کنندگان نقدینگی مختلف عمل می‌کنند.
  • انواع:
    • STP (Straight Through Processing): سفارشات بدون هیچگونه دخالتی از طرف بروکر سریعاً به بازار ارسال می‌شوند.
    • ECN (Electronic Communication Network): این بروکرها به شما این امکان را می‌دهند که سفارشات خود را با سایر تریدرها و تأمین‌کنندگان نقدینگی از جمله بانک‌ها و مؤسسات مالی مبادله کنید.
  • مزایا:
    • شفافیت قیمت: به دلیل اینکه سفارشات به طور مستقیم به بازار ارسال می‌شوند، قیمت‌ها به بازار واقعی نزدیک‌تر هستند.
    • عدم تضاد منافع: بروکرها درگیر معاملات شما نیستند و لذا منافع تریدرها و بروکر در تضاد قرار نمی‌گیرد.
  • معایب:
    • اسپردهای متغیر: ممکن است در شرایط نوسان بازار، اسپردها بالا برود.
    • نیاز به تجربه بیشتر: این نوع بروکرها ممکن است برای تریدرهای تازه‌کار که به دنبال راحتی هستند، کمی سخت‌تر باشند.

انتخاب مناسب:

  • حساب نانو، میکرو و استاندارد: بسته به مقدار سرمایه‌گذاری و سطح تجربه‌تان، انتخاب نوع حساب مناسب با بروکر بسیار مهم است.
  • تحقیق و مقایسه: قبل از انتخاب، از نظر نظرات، تجربیات و شرایط معاملاتی بروکرهای مختلف تحقیق کنید.
  • استفاده از حساب دمو: با استفاده از حساب‌های دمو می‌توانید عملکردها و ویژگی‌های مختلف بروکرها را بدون ریسک مالی آزمایش کنید.

انواع کارگزار فارکس

در بازار فارکس، انواع مختلفی از بروکرها وجود دارند که هر کدام ویژگی‌ها و عملکردهای خاص خود را دارند. در زیر به برخی از این اصطلاحات و نوع بروکرها اشاره می‌شود:

1. بروکر Dealing Desk (DD):

  • این نوع بروکرها همچنین به عنوان بروکرهای "Market Maker" شناخته می‌شوند. آن‌ها در سمت دیگر معاملات شما قرار می‌گیرند و خودشان قیمت‌ها را تعیین می‌کنند. در این نوع بروکرها ممکن است تضاد منافع وجود داشته باشد، زیرا آن‌ها در برابر معاملات شما شرط می‌بندند.
  • ویژگی‌ها: اسپرد ثابت، کنترل قیمت‌ها، و احتمالاً کمیسیون‌های بالاتر.

2. بروکر No Dealing Desk (NDD):

  • بروکرهای NDD سفارشات شما را به‌طور مستقیم به بازار می‌فرستند، بدون اینکه در آن دخالتی داشته باشند. این نوع بروکرها شامل STP و ECN هستند.
  • ویژگی‌ها: شفافیت قیمت، اسپردهای متغیر و عدم تضاد منافع.

3. بروکر STP (Straight Through Processing):

  • این بروکرها به‌طور مستقیم سفارشات را به تأمین‌کنندگان نقدینگی ارسال می‌کنند. به‌عبارتی، عمل‌کرد سریع و خودکار دارند و ممکن است به واسطه کارمزد معاملاتی بیشتری هم هزینه کنند.
  • ویژگی‌ها: سرعت بالای اجرای سفارشات و شفافیت قیمت.

4. بروکر ECN (Electronic Communication Network):

  • این نوع بروکرها به تریدرها اجازه می‌دهند که به طور مستقیم با یکدیگر و سایر تأمین‌کنندگان مالی در بازار ارتباط برقرار کنند. ECNها معمولاً اسپردهای پایین‌تری را ارائه می‌دهند.
  • ویژگی‌ها: دسترسی به عمیق‌ترین قیمت‌ها، اسپردهای متغیر و عرضه و تقاضای واقعی.

5. بروکر DMA (Direct Market Access):

  • این نوع بروکرها به تریدرها اجازه می‌دهند که به بازارهای مالی مختلف دسترسی مستقیم و بدون واسطه داشته باشند. معمولاً تریدرهای حرفه‌ای از این نوع بروکرها استفاده می‌کنند.
  • ویژگی‌ها: کنترل بیشتری بر روی معاملات، امکان استفاده از لوریج و قیمت‌های واقعی بازار.

6. OTC (Over The Counter):

  • بروکرهای OTC معمولاً معاملات را خارج از بورس‌های رسمی ارائه می‌دهند. این نوع بروکرها ممکن است نوسانات بیشتری داشته باشند و از نظر نظارتی کمتر تحت بازرسی قرار دارند.
  • ویژگی‌ها: انعطاف در ارائه قیمت و احتمال ریسک‌های بالاتر.

7. LP (Liquidity Provider):

  • LPها به عنوان تأمین‌کنندگان نقدینگی عمل می‌کنند و بروکرها برای ایجاد بازار و تأمین قیمت‌های رقابتی از آن‌ها استفاده می‌کنند. این تأمین‌کنندگان معمولاً موسسات مالی بزرگ هستند.
  • ویژگی‌ها: امکان بهتر برای تأمین قیمت و کاهش اسپردها.