انتخاب کارگزار فارکس یکی از تصمیمات کلیدی برای تریدرهای تازهکار است و میتواند تأثیر زیادی بر تجربه و نتایج معاملاتی آنها داشته باشد. در اینجا به بررسی انواع مختلف بروکرها و نکات مرتبط با هر یک پرداخته میشود:
1. بروکر Dealing Desk (DM) یا Market Maker:
- تعریف: این نوع بروکرها خود در سمت دیگر معاملات شما قرار دارند. به عبارت دیگر، بروکرها با خرید و فروش مستقیم آپشنهای شما، در واقع بر روی خودتان شرط میبندند.
- مزایا:
- معمولاً اسپردهای ثابت و قابل پیشبینی برای تریدرها ارائه میدهند.
- امکان تأمین نقدینگی در شرایط بازار ناپایدار.
- معایب:
- تضاد منافع: ممکن است منافع بروکر با منافع تریدرها در تضاد باشد، زیرا بروکر ممکن است ترجیح دهد معاملات شما ضرر کند.
- عدم شفافیت در قیمتگذاری: ممکن است قیمتها تحت کنترل بروکر قرار داشته باشد و لذا شرایط واقعی بازار نشان داده نشود.
2. بروکر NO Dealing Desk (NDD):
- تعریف: این نوع بروکرها سفارشات شما را به طور مستقیم به بازار ارسال میکنند و از طریق ارتباط با تأمینکنندگان نقدینگی مختلف عمل میکنند.
- انواع:
- STP (Straight Through Processing): سفارشات بدون هیچگونه دخالتی از طرف بروکر سریعاً به بازار ارسال میشوند.
- ECN (Electronic Communication Network): این بروکرها به شما این امکان را میدهند که سفارشات خود را با سایر تریدرها و تأمینکنندگان نقدینگی از جمله بانکها و مؤسسات مالی مبادله کنید.
- مزایا:
- شفافیت قیمت: به دلیل اینکه سفارشات به طور مستقیم به بازار ارسال میشوند، قیمتها به بازار واقعی نزدیکتر هستند.
- عدم تضاد منافع: بروکرها درگیر معاملات شما نیستند و لذا منافع تریدرها و بروکر در تضاد قرار نمیگیرد.
- معایب:
- اسپردهای متغیر: ممکن است در شرایط نوسان بازار، اسپردها بالا برود.
- نیاز به تجربه بیشتر: این نوع بروکرها ممکن است برای تریدرهای تازهکار که به دنبال راحتی هستند، کمی سختتر باشند.
انتخاب مناسب:
- حساب نانو، میکرو و استاندارد: بسته به مقدار سرمایهگذاری و سطح تجربهتان، انتخاب نوع حساب مناسب با بروکر بسیار مهم است.
- تحقیق و مقایسه: قبل از انتخاب، از نظر نظرات، تجربیات و شرایط معاملاتی بروکرهای مختلف تحقیق کنید.
- استفاده از حساب دمو: با استفاده از حسابهای دمو میتوانید عملکردها و ویژگیهای مختلف بروکرها را بدون ریسک مالی آزمایش کنید.